Poczet organizacji terrorystycznych cz. 2

14-09-2003

Autor: Sebastian Paroń

Oto ugrupowania umieszczone na miejscach od siódmego do dwunastego na liście organizacji terrorystycznych Departamentu Stanu USA:

7. Baskijska Ojczyzna i Wolność (ETA)

ETA jest jedną z najbardziej znanych, a w tej chwili także najbardziej aktywną, spośród organizacji terrorystycznych o rdzennie europejskim charakterze. Powstała w 1959, jej ideologia opiera się na założeniach zbliżonych do marksizmu. Głównym celem jest oczywiście doprowadzenie do uzyskania niepoległości przez Kraj Basków, dziś autonomiczny region w północno-wschodniej Hiszpanii. W tej chwili organizacja przeprowadza akcje przeciwko przedstawicielom hiszpańskiej administracji w Kraju Basków, a także lokalnym politykom, dziennikarzom czy naukowcom którzy otwarcie opowiadają się przeciw idei niepodległości. Za sprawą ETA większość bardziej znanych mieszkańców regionu nie rusza się nigdzie bez ochrony. ETA atakuje również cudzoziemców w najbardziej uczęszczanych kurortach. Chce w ten sposób osłabić hiszpańską gospodarkę, w której turystyka jest jednym z najważniejszych sektorów. Liczbę jej dotychczasowych ofiar szacuje się na co najmniej 800 osób. Jej akcje rzadko są spektakularne i pociągające za sobą wiele ofiar. Przeważnie są to zamachy o relatywnie niewielkiej skali. Są za to dość częste.

Przykładowe akcje:

Wybuch bomby na lotnisku w hiszpańskim mieście Reus. Rannych zostało 35 osób. (20 lipca 1996)

Wybuch samochodu pułapki w mieście Hernani. Zginęło 2 policjantów (9 marca 2001)

Eksplozje w hotelach w Alicante i Benidorm. Rannych zostało 13 osób. (23 lipca 2003)

Korespondent e-Polityki był w Alicante tuż po zamachu. Terroryści przyszli do dwugwiazdkowego hotelu przy jednej z głównych ulic dzielnicy turystycznej, blisko portu jachtowego, i zwyczajnie wynajęli pokój. Spędzili w nim kilka godzin, po czym wyszli. Mogło się wydawać, że jak wielu młodych ludzi zamierzają spędzić noc na jednej z rozlicznych dyskotek. Tymczasem wkrótce pozostawiony w pokoju ładunek eksplodował, niszcząc całe piętro. W sąsiednim budynku znajdowała się letnia szkoła hiszpańskiego dla cudzoziemców. Wśród najciężej rannych było dwóch jej słuchaczy – Niemiec i Holender.

8. Komunistyczna Partia Filipin / Nowa Armia Ludowa (CPP/NPA)

Nowa Armia Ludowa powstała w 1969 jako zbrojne ramię maoistowskiej Komunistycznej Partii Filipin. Departament Stanu USA traktuje obie organizacje jako jedną i wspólnie wpisał je na listę ugrupowań terrorystycznych. Celem NPA jest obalenie panującego obecnie na Filipinach demokratycznego reżimu poprzez wojnę partyzancką. CPP i NPA mają wspólne przywództwo, którego dwie najważniejsze postacie - Jose Maria Sison i Luis Jalandoni, mieszkają w Holandii (Jalandoni uzyskał nawet holenderskie obywatelstwo), skąd kierują poczynaniami grupy. Choć pierwotnie NPA była ugrupowaniem partyzantów, z których większość pochodziła z małych wiosek, obecnie dysponuje zespołami morderców na zlecenie i posiada możliwości przeprowadzania zamachów nawet w dużych miastach. Większość dochodów ugrupowania to autentycznie dobrowolne darowizny, zarówno od mieszkańców Filipin, jak i diaspory filipińskiej w Europie, jak również haracze, zwane oficjalnie podatkiem rewolucyjnym, które grupa wymusza od wielu filipińskich przedsiębiorców. Najważniejszym celem NPA są wszelkiego rodzaju funkcjonariusze filipińskiego aparatu państwowego – urzędnicy, policjanci, sędziowie, żołnierze itp. Grupa sprzeciwia się również jakiejkolwiek obecności militarnej USA na Filipinach, w związku z czym przeprowadza ataki również na amerykańskich żołnierzy.

Szturm na ratusz w miejscowości Calbiga. Ranny został jeden pracownik magistratu i dwóch napastników. W czasie akcji skradziono wiele sztuk pistoletów i karabinów M-16. W przeprowadzonej 8 marca 2003 akcji wzięło udział ponad 300 rebeliantów.

Atak na posterunek filipińskich żołnierzy (również 8 marca 2003). Zginęło 4 żołnierzy i jeden terrorysta.

Zamach na lokalnego szefa policji w mieście Logonoy (27 kwietnia 2003). Ofiara zginęła.

9. Gama’a al-Islamija (Grupa Islamska)

Najpotężniejsze egipskie ugrupowanie terrorystyczne. Działa od lat 70. Głównym celem grupy jest obalenie obecnego ustroju Egiptu, zakładającego rozdział religii od państwa, i zastąpienie go państwem wyznaniowym, na wzór Iranu. Niektóre frakcje prowadzą również walkę z Izraelem i USA, uznając te państwa za wrogie islamowi i światu arabskiemu. Grupa była zamieszana w pierwszy, wtedy jeszcze nieudany, zamach na World Trade Center, przeprowadzony w 1993. W 1997 członkowie grupy zabili w znanym ze swych piramid Luksorze 58 zagranicznych turystów. Spowodowało to ogromne osłabienie pozycji Egiptu na rynku turystycznym. Skutki tego kraj odczuwa do dziś. Nawet obecnie wiele biur podróży podczas wycieczek po kraju gwarantuje swoim klientom uzbrojoną po zęby obstawę. W 1996 roku przywódca grupy, szejk Umar Abd al-Rahman, został skazany na dożywocie. W 1999 Grupa ogłosiła jednostronne zawieszenie broni, ale już rok później uwięziony przywódca wycofał swoje poparcie dla niego. Niezależnie od formalnych deklaracji, ostatnią istotną akcję grupa przeprowadziła w sierpniu 1998. Od tego czasu nie zanotowano poważniejszych incydentów z jej udziałem.

10. Hamas (Islamski Ruch Oporu)

Najbardziej aktywna w ostatnich dniach spośród palestyńskich organizacji terrorystycznych. Hamas rozpoczął swoją działalność w 1987, podczas pierwszej intifady. Powstał w strefie Gazy jako odłam panarabskiego ugrupowania Bractwo Muzułmańskie, którego korzenie sięgają lat 20. Początkowo cieszył się cichym poparciem władz Izraela, które widziały w jego powstaniu szansę na osłabienie Arafatowskiej Organizacji Wyzwolenia Palestyny. Czar prysł, gdy Hamas w swoim opublikowanym w 1988 manifeście wyraźnie odrzucił ideę współistnienia z państwem Izrael. Na początku lat 90. grupa przeprowadziła pierwsze zamachy na izraelskie cele. W 1989 nastąpiła oficjalna delegalizacja, której następstwem było ośmioletnie uwięzienie duchowego przywódcy Hamasu, szejka Ahmeda Jassina. Obecnie Hamas, obok Islamskiego Dżihadu, stanowi najpoważniejszą przeszkodę dla porozumienia izraelsko-palestyńskiego. Obie organizacje odrzucają wszelkie inicjatywy pokojowe, takie jak choćby niedawna “Mapa drogowa”, przygotowana przez USA, a deklarowane przez nie zawieszenia broni są zwykle bardzo krótkotrwałe . W minionym tygodniu Izraelczycy usiłowali zabić szejka Jassina, ale plan ten nie powiódł się. Wywołali za to przepojoną żądzą zemsty furię Hamasu i jego zwolenników, której efektem jest trwająca do tej chwili (tekst powstaje 10 września) seria zamachów.

Przykładowe akcje:

Samobójczy zamach bombowy na autobus w Hajfie. Zginęło 15 osób, kolejnych 40 zostało rannych (5 marca 2003)

Zabicie trzech izraelskich żołnierzy ochraniających osiedle żydowskie na Zachodnim Brzegu Jordanu (23 stycznia 2003)

Wybuch bomby na przystanku autobusowym w Tel-Awiwie.Jedna osoba zabita, 12 rannych (10 października 2002)

11. Harakat ul-Mudżahedin (Ruch Świętych Wojowników)

Grupa z siedzibą w Pakistanie, a operująca głównie na terenie Kaszmiru. Zbrojne ramię radykalnej partii Jamiat-i Ulema-i Islam, której lider, Fazlur Rehman Khalil, był jeszcze do początku roku 2000 dowódcą Ruchu. Khalil należał do grupy islamskich przywódców pod wodzą Osamy bin Ladena, która w 1998 ogłosiła fatwę (odpowiednik chrześcijańskiej klątwy), nawołującą do atakowania celów na Zachodzie. Aż do amerykańskiej inwazji jesienią 2001, grupa miała swoje obozy szkoleniowe także we wschodnim Afganistanie. Głównym celem grupy jest przyłączenie całości Kaszmiru do Pakistanu. Ponieważ o kontrolę nad tym terenem zabiegają również Indie, wiele akcji Ruchu skierowanych jest właśnie przeciwko temu państwu.

Przykładowe akcje:

Porwanie pięciu zachodnich turystów zwiedzających Kaszmir, wszyscy zostali potem zabici (lipiec 1995)

Porwanie indyjskiego samolotu pasażerskiego (grudzień 1999). Indie zdecydowały się na spełnienie żądań terrorystów i w efekcie więzienie opuściło dwóch prominentnych działaczy ruchu ekstremistycznego, z których jeden został potem oskarżony o udział w morderstwie amerykańskiego dziennikarza pracującego w Pakistanie, Daniela Pearla.

12. Hezbollah (Partia Boga)

Organizacja powstała w Libanie tuż po izraelskiej inwazji na ten kraj w 1982. Składająca się prawie wyłącznie z szyitów grupa, ideologiczną inspirację czerpie z nauczania ajatollaha Chomeiniego i haseł irańskiej rewolucji islamskiej. Najwyższą władzę w organizacji stanowi Rada Konsultacyjna, na czele której stoi sekretarz generalny (obecnie Hassan Nasrallah). Celem Hezbollahu jest wprowadzenie rządów religijnych w Libanie i wyzwolenie wszystkich ziem arabskich (w tym Jerozolimy).Grupa jest otwarcie wroga istnieniu państwa Izrael. Niechętnie odnosi się również do obecnego systemu politycznego w Libanie, co nie przeszkodziło jej we wzięciu udziału w wyborach parlamentarnych w 1992. Organizację wspierają Syria i Iran, nie jest to jednak łatwe partnerstwo. Wielokrotnie grupa organizowała rozmaite akcje wbrew stanowisku Teheranu. Z kolei punktem spornym w kontaktach z Damaszkiem jest wizja państwa (Syria jest państwem świeckim, choć ogromna większość ludności to muzułmanie). Mimo to, Hezbollah wielokrotnie wspierał Syrię w realizowaniu jej interesów w regionie. Większość operacji terrorystycznych Hezbollahu jest skierowana przeciw Izraelowi lub/i USA.

Przykładowe akcje:

Równoczesne ataki bombowe na koszary wojsk amerykańskich i francuskich w Bejrucie w październiku 1983. Zginęło łącznie 310 żołnierzy. Akcja ta walnie przyczyniła się do wycofania sił amerykańskich z Libanu.

Porwanie samolotu pasażerskiego amerykańskich linii TWA, lecącego z Rzymu do Aten. Piloci zostali zmuszeni do wylądowania w Bejrucie, gdzie samolot był przetrzymywany łącznie 17 dni. W międzyczasie przeprowadzono jeszcze 2 loty do Algieru. Ostatecznie zakładników wypuszczono, gdy Izrael zgodził się na uwolnienie ponad 430 palestyńskich bojowników. Zginął jeden zakładnik - oficer amerykańskiej marynarki wojennej (czerwiec 1984)

Samobójczy zamach bombowy w zatłoczonej kawiarni w Tel-Awiwie. Zginęły 3 osoby, 55 zostało rannych (29 kwietnia 2003)

Autor: Jarosław Błaszczak

Źródła: Departament Stanu USA, Terrorism Research Center

Organizacje umieszczone na amerykańskiej liście na miejscach 13-18 omówimy już za tydzień.

 


Copyright by © 2006 by e-polityka.pl - Pierwszy Polski Serwis Polityczny. Wszelkie Prawa Zastrzeżone.