Wskutek wtrącenia się Rosji w wewnętrzne sprawy Gruzji Moskwa więcej straci niż zyska. Jeżeli Kreml uważa, że dzięki demonstracji siły uzyska uznanie na arenie międzynarodowej, to jest w wielkim błędzie. Nie można bowiem postawić znaku równości między interwencją USA w Iraku, a inwazją Rosji na Gruzję. W pierwszym przypadku chodziło bowiem o obalenie reżimu Husajna, który bez wątpienia był mordercą. Tego nie można powiedzieć o gruzińskich władzach, które od początku lat dziewięćdziesiątych bronią integralności kraju. Nie prowadzą przecież żadnych czystek, tylko próbują przywołać do porządku separatystyczne republiki, tworzone i utrzymywane od lat przez Rosję tylko po to, aby utrzymać Gruzję w swojej strefie wpływów. Z uwagi na proeuropejskie aspiracji Tbilisi było to coraz trudniej. W takiej sytuacji Rosja sięgnęła po środki drastyczne.

W dniach 23 i 24 marca 2006 r. w Wilnie odbyło się II Forum Europa-Rosja zorganizowane przez Forum Ekonomiczne, które organizuje doroczne spotkania w Krynicy. Forum zgromadziło ponad 200 osobistości ze świata polityki, nauki i mediów a wśród zaproszonych gości znaleźli się, m.in.prezydent Litwy Valdas Adamkus, marszałek Sejmu Arturas Paulauskas, przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego NATO Pierre Lellouche czy przedstawiciel prezydenta Rosji ds. Unii Europejskiej Siergiej Jastrzembski.

Od kilku dni litewskie media i społeczeństwo żyją katastrofą rosyjskiego myśliwca SU-27, który rozbił się 15 września w okolicy Kowna. Spekulacje dotyczące tego zdarzenia nie ustają, mówi się nawet o początku poważnego dyplomatycznego skandalu między Litwą a Rosją.