W ostatni piątek i sobotę opublikowaliśmy w e-Polityce.pl wstrząsający raport Anety Dąbrowskiej o sytuacji w Korei Północnej po 60 latach od powstania tego państwa. Autorka pisze m.in., że wyrok śmierci można tam otrzymać już za kradzież kilku jajek. Jednak także zdecydowanie wyżej rozwinięte i bardziej demokratyczne państwa wciąż zabijają swoich obywateli w majestacie prawa.

Wedle doniesień więźniowie Guantanamo, którzy brali udział w strajku głodowym, zostali umieszczeni w izolatkach, przypięci do krzeseł ograniczających ruch, poddano ich przymusowemu karmieniu i pozbawiono przedmiotów takich jak  – koce i książki.

I znów wpadłem w tarapaty. Podczas spotkania na Harvardzie – dziesięciu Tybetańczyków, czterech chińskich uczonych i kilka bladych twarzy, zaproszonych przez groźnego tybetańskiego prawnika Lobsanga Sangaja i socjologa Xu Xiaojianga, który przez rok prowadził badania w Lhasie. Kiedy dyskusja nabrała rumieńców, mój niewyparzony język sprawił, że wybitni przedstawiciele diaspory zaczęli publicznie deklarować, że obiją mnie po pysku. Zawsze to jakieś osiągnięcie, gdyż tybetańscy przywódcy z reguły epatują pacyfizmem. Na moje szczęście, byli zbyt uprzejmi, żeby zrealizować swoje zapowiedzi, i wciąż mam całą szczękę. Nie ulega jednak wątpliwości, że posunąłem się za daleko i musiałem salwować się ucieczką.

Już prawie dwa lata temu sekretarz obrony USA, Donald Rumsfeld, przyznał przed komisją parlamentarną, że opublikowane wówczas zdjęcia Irakijczyków poniżanych przez amerykańskich żołnierzy w więzieniu Abu Ghraib to tylko część istniejących materiałów na ten temat. Wypłynięcie na światło dzienne pozostałych było tylko kwestią czasu. I w końcu stało się. W ostatnią środę australijska telewizja SBS pokazała kolejną porcję wstrząsających zdjęć, a także fragmenty nagrań wideo. Po raz kolejny podniosły się pytania o sens i ostateczny bilans amerykańskiej interwencji w Iraku.

Dlaczego Chińczykom odebrano pamięć prawdziwej historii? Żaden oświecony kraj nie pozwoliłby, by jego obywatele byli tak haniebnie nieświadomi własnej, narodowej historii. Propagowanie historii zmyślonej jako substytutu prawdy i uchylanie się przed brzemieniem odpowiedzialności za historyczne zbrodnie są przestępstwami przeciwko narodowi. Nowe zrozumienie współczesnej historii Chin jest w istocie szukaniem drogi do zbudowania ich przyszłości. Niestety rząd nadal tego nie widzi i wciąż tłumaczy historię przy pomocy kłamstw, które przekazuje następnemu pokoleniu.

Theodore Roosevelt został prezydentem amerykańskim trochę z przypadku. Po zabójstwie Prezydenta Williama McKinley’a w 1901 roku jako jego wiceprezydent został zaprzysiężony na 42 Prezydenta Stanów Zjednoczonych. Miał 42 lata i był wówczas najmłodszym człowiekiem, który doszedł do tego stanowiska.

Prezydent Bush przyjechał na niedawny szczyt przywódców 34 państw obu Ameryk, aby podpisać porozumienie dotyczące strefy wolnego handlu, zyskać poparcie dla wojny z terroryzmem i doprowadzić do całkowitej izolacji Kuby. Zamiast tego dowiedział się, że jest wyzyskiwaczem, imperialistą, a większość rządów Ameryki Południowej ma już dość amerykańskiej protekcji.

Wzrost pozycji międzynarodowej Chin przypomina trochę sytuację z wilhelmińskimi Niemcami. Oto do globalnej gry dołącza nowe, lecz silne mocarstwo, które próbuje wykroić dla siebie kawałek światowego "tortu". Pierwszą, gdyż najbardziej naturalną, ofiarą politycznej ekspansji Państwa Środka jest dotychczasowy lider regionu - Japonia.

Rok 2005 rozbudził w Ameryce dyskusję na temat praw człowieka. Rozpoczęło go zaprzysiężenie prezydenta Georga W. Busha na piąty rok urzędowania (pierwszy rok drugiej kadencji), kończy zmaganie z żywiołami.