Po „pomarańczowej rewolucji” stosunki polsko-ukraińskie przeszły do porządku dziennego w obydwu stolicach. Polska była zaabsorbowana wyborami parlamentarnymi, a następnie prezydenckimi. Dużo wysiłku pochłonęły negocjacje w sprawie budżetu europejskiego. Ukraina z kolei nieustannie była targana przez wewnętrzne spory polityczne. Na dodatek kłody pod nogi rzucała Rosja. W 2005 roku odbyło się kilka spotkań na różnych szczeblach. Organizowano konferencje na temat pomarańczowych zmian na Ukrainie, podpisano kilka umów międzyrządowych. Większe ożywienie w kontaktach oficjalnych można zauważyć w ostatnich tygodniach.

I oto obudziłem się w swoim mieszkaniu, a wyglądając przez okno doszedłem do wniosku, że w gruncie rzeczy nasz kraj to wspaniałe miejsce. Jakby nie patrzeć w miarę bogaty, niespotykani nigdzie indziej, oryginalni ludzie. Jest jeden problem – ogromny problem: otóż kraj ten został owładnięty przez tajemne siły, siły na dodatek żenujące. Niestety wszystko byłoby może i zabawne, ale to się dzieje naprawdę, to budzi zgrozę.